از نظر گاندی هفت موردی که بدون هفت مورد دیگر خطرناک هستند 1-ثروت، بدون زحمت2-لذت، بدون وجدان3-دانش، بدون شخصیت4-تجارت، بدون اخلاق5-علم، بدون انسانیت6-عبادت، بدون ایثار7-سیاست، بدون شرافت این هفت مورد را گاندی تنها چند روز پیش از مرگش بر روی یک تکه کاغذ نوشت و به نوهاش داد.

بابا داشت روزنامه میخوند بچه گفت: بابا بیا بازی! بابا که حوصله بازی نداشت ی تیکه از روزنامه رو ک نقشه دنیا بود رو تیکه تیکه کرد و گفت : فرض کن این پازله…! درستش کن! چند دقیقه بعد بچه درستش کرد بابا، باتعجب پرسید: توکه نقشه دنیا رو بلد نیستی چطور درستش کردی؟! بچه گفت: ادمای پشت روزنامه رو درست کردم …...

معاشقه تنها در رختخواب نیست! وقتی زنی آستین ِ مردی را به دقت سه تا میزند که تا آرنج بالا بیاید و آنجا به بستن تکمهای قرار گیرد،وقتی مردی در خیابان زانو میزند تا بندهای از هم باز شدهی کفش ِ زن را دوباره گره بزند، به آن نگاه ِ آمیخته از عشق بنگر ...نفست را که میشمارد و بیاختیار لبخند میزند...،دستش را ...

یه مدته درگیره چشماتم تا تو نیای وایمیسته ساعتم یه جوره خاصی تو منو میخواستی دوست دارم اینو که روم حساسی عطر تنت رو لباسمه آرامشت تسکینه قلبمه تو که راستی راستی اگه منو خواستی بگو پای عشقم تا کی وایمیستی ماله منه نبینم هیچکسی دورش بیاد آخه دوسش دارم اونو خیلی زیاد اگه بارون بیاد دلم اونو میخواد دوست...

چقدر اين روزها برايم سخت مي گذرد روزهاي بدون تو روزهاي بدون خورشيد است سرد و دلگير كاشزبانم آن روز بند مي آمد و به تو آن حرف را نمي زدم كه حالا اينگونه از من دور باشي مرا ببخش بخاطر زبانم اين را بدان حرف دل من آن نبود

ما همه می پنداریم که باید خدارا پیدا کنیماما افسوس که نمی دانیمدر انتظار یافتن اودعاهایمان را به کدام سو روانه کنیمسرانجام به خود می گوییم که او در همه جا هستدر هر جا که به تصور آید آندره ژيد

تورو دیدمو دلم رفت تو که خندیدی دلم رفتاز تو پر شدم یه لحظه تو نفهمیدی دلم رفتجنگ من با منه سختو این غرور بد شروع شدنبض قلبی که به عشقت هی زد و نزد شروع شدحال خوب و بد شروع شدعشق من علاقه من ذوق بی اراده من روزم از روی تو آبی شبم از موی تو روشن به همه بگو نه جز من بگو آره به دل من با تو سرسبزمو روشن...

مو پريشان كرده اي اخر چرا حال ما را كرده اي ويران چرا باز گو آن راز در دل خفته را بر من ويرانه دل نا مهرباني تو چرا من كه خود گمگشته و حيران شدم بر من آشفته دل اين همه دعوا چرا من اسير و عاشق و بي پناهم لا اقل تو مرا آرام جان و بال و پر باش